Απέρριψε η Χάγη τις ελληνικές θέσεις για αποζημιώσεις στο Δίστομο!!

Απορριπτική για τις ελληνικές θέσεις περί αποζημιώσεων για τις ναζιστικές θηριωδίες στο Δίστομο ήταν η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, η ανάγνωση της οποίας ολοκληρώθηκε στις 12.20 το μεσημέρι της Παρασκευής.Το Δικαστήριο με ψήφους 12-3, 14-1, 14-1 και 14-1 τάχθηκε κατά των αποφάσεων των ιταλικών δικαστηρίων τα οποία, συντασσόμενα προς την απόφαση ελληνικού Πρωτοδικείου, είχαν αποφανθεί ότι η Γερμανία δεν δικαιούτο να επικαλείται ασυλία και θα έπρεπε έτσι να καταβάλει αποζημιώσεις της τάξης των 28 εκατ. ευρώ στους απογόνους κατοίκων του Διστόμου που έπεσαν θύματα της γερμανικής Κατοχής.

Το Διεθνές Δικαστήριο ουσιαστικά αναγνώρισε το δικαίωμα της Γερμανίας να μη δικάζεται ως κράτος από δικαστήρια άλλων χωρών και επομένως να μην εφαρμόζει τις αποφάσεις ξένων δικαστηρίων. Κάλεσε δε την Ιταλία να τερματίσει την ισχύ των αποφάσεων των δικαστηρίων της, ενώ ομόφωνα απέρριψε και τις αξιώσεις της Γερμανίας για δική της αποζημίωση από το ιταλικό Δημόσιο.

Έτσι, ο δικαστικός αγώνας που κλράτησε από το 1995 έκλεισε άδοξα για την Ελλάδα...

Γιατί Ευρώ και όχι δραχμή; Γιατί δραχμή και όχι ευρω;

Σκεφτήκατε ίσως τα αποτελέσματα που θα είχαν λάβει τόπο στην χώρα μας σε περίπτωση που θα επιλέγαμε να γυρίσουμε στην δραχμή;
Η Ελλάδα ειναι η νούμερο ένα ναυτική δύναμη παγκοσμίως, τα ελληνικά πλοία αναλαμβάνουν την πλειοψηφία των μεταφορών παγκοσμίως! Θα μπορούσαν άραγε να αποδυναμώσουν την χώρα μας; Αν ναι πως;

Σε περίπτωση που η Ελλάδα γυρίσει στην δραχμη, η δραχμή θα έχει μία δραματική ισοτιμία ένταντι του δολλαρίου και του ευρώ. Θα ειναι απλά καταστροφή, δεν θα μπορούμε να αφοράζουμε προϊόντα από την ευρώπη και τον κόσμο. Ο λόγος είναι ότι ο μισθός καποιου υπαλλήλου ορίζεται γύρω στις 600 δραχμές μηνιαίως. Ναι ειναι πολλές! φτάνουν να ζήσεις...στην Ελλάδα όμως και μόνο! Για φανταστείτε μία ισοτιμία, ίση με 1:500 ή στην χειρότερη 1:1000, δηλαδή με 1 ευρώ να αγοράζατε 1000 δραγμές! Σε συμφέρει όταν εισαι ευρωπαίος! Αλλά όχι όταν είσαι Ελληνας! Λόγω του ότι για να αγοράσει κάποιος 30 ευρώ, τα οποία δεν φτάνουν ούτε για 6 πακέτα τσιγάρα, καθώς τα τσιγάρα σε χώρες όπως γερμανία, αυστρία κλπ κοστίζουν 5.40 το ένα,  θα έπρεπε να δώσει 30.000 δραχμές! Πόσο ειναι 30 χιλιάδες δραχμές; 50 μηνιάτικα! Δηλαδή θέτωντας μία τρελά μεγάλη ισοτιμία, περιορίζεται η δύναμη των καταναλωτών μέχρι τα Ελληνικά σύνορα!

Ας δούμε τώρα πώς θα μπορούσε να βλάψει την Ελληνική Ναυτιλία! Σήμερα οι μεταφορές των εμπορευμάτων, μετριούνται σε ευρώ και δολλάρια! Το ευρώ το επιλέγουν σαν το δυνατό νόμισμα και το δολλάριο σαν το σταθερό νομισμα! Συνεπώς οι πλέον Πολυεθνικές Ελληνικές Ναυτιλιακές εταιρίες, πληρώνοται σε ευρώ και Δολλάρια. Λόγω όμως ότι η Ελλάς είναι στο ευρώ, έχει σαν αποτέλεσμα να παίρνει δύναμη στα χέρια της! Να υπάρχει κίνηση χρήματος, άσχετα εάν οι πολιτικοί μας, προσπαθούν να μας πείσουν το αντίθετο! Σήμερα μία μεταφορά π.χ. εμπορεύματος Cargo, δηλαδή ξηρού φορτίου, κοστίζει περίπου 75.000 ευρώ την ημέρα. Οπότε εάν μία μεταφορά διαρκέσει 10 μέρες, θα κοστίσει 750.000 ευρώ. Για φανταστείτε τώρα να πληρωνόταν η εταιρία αυτή σε δραχμές! Καθότι είναι Ελληνική! Πρίν ορίσουμε την τιμή σε δραχμές πρέπει να σκεφτούμε ότι η τιμή της μεταφοράς πρέπει να ειναι προσιτή και από τις ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ εταιρίες! Συνεπώς δεν μπορούμε να το πάμε 1:1, δηλαδή να το πάμε 75.000.000 δραχμές η μεταφορά! Θα αναγκαστεί η κάθε μεταφορική ναυτιλιακή εταιρία, να θέσει την τιμή γύρω στο 20.000.000 δραχμές την ημέρα. Πολλά χρήματα για έναν Έλληνα, για να δούμε, για τον Ευρωπαίο, ειναι πολλά; Ο ευρωπαίος, λόγω της ισοτιμίας, θα πληρώσει 20.000.000/1000 = 20.000 ευρώ! Πόσο πλήρωνε πρίν; 75.000 ευρώ, άρα γλυτώνει 55.000 ευρώ!!!

Η ναυτιλιακή εταιρία, δεν θα αντέξει πολύ στην δραχμή! Θα αναγκαστεί να μεταφερθεί σε άλλη χώρα που θα έχει σαν νόμισμά της, το ευρώ ή το δολλάριο! Αποκόπτωντας έτσι την δυνατότητα της Ελλάδος να μεταφέρει προϊόντα της πρός το εξωτερικό! Μιλάμε για πλήρη αποκλεισμό της Ελλάδος από την διεθνή αγορά!!

Βρήκαμε λοιπόν τι θα γίνει στην Ελλάδα εάν πάει στην δραχμή! Να δούμε τώρα, τι θα γίνει εάν η Ελλάδα παραμείνει στο ευρώ! Στο παγκόσμιο δυνατό νόμισμα!

Μετά τους πολέμους που δημιούργησε η Αμερική, αναγκάστηκε να τυπώσει επιπλαίον χρήμα! Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να γίνει το δολλάριο πληρωθιστικό και να πέσει η δύναμή του έναντι του ευρώ! Γνωρίζοντας λοιπόν οι παγκόσμιες εταιρίες ότι έπεσε το δολλάριο και ότι έχασε την δύναμη του, αλλάζουν αμέσως όλα τα αποθέματά τους από δολλάριο σε ευρώ! Οπότε βγαίνουν από τα χρηματοκυβώτια των εταιριών και άλλα δολλάρια στην αγορά! Οπότε έπεσε και άλλο η δύναμη του δολλαρίου!

Τι προσπαθεί λοιπόν να κάνει η Αμερικη; Δημιουργώντας κρίση στην Ευρώπη σε πολλά σημεία ταυτόχρονα, θα αναγκάσει την ευρώπη να τυπώσει επιπλέον χρήμα για να μπορέσει να χρηματοδοτήσει τις χώρες που "υποφέρουν" όπως π.χ. Η Ελλάδα. Αυτο θα έχει σαν αποτέλεσμα να γίνει και το ευρώ νόμισμα πληθωριστικό! Οπότε θα πέσει η δύναμή του στο επίπεδο του δολλαρίου ή πιο κάτω! Το αποτέλεσμα θα ειναι οι εταιρίες να δούν ότι πέφτει και το ευρώ σε μεγάλο βαθμό και στον φόβο τους  μήν χάσουν τα χρήματά τους, θα αλλάξουν ξανά τα ευρώ σε δολλάρια! Το αποτέλεσμα ειναι να "εμφανιστούν" αρκετές εκατοντάδες εκατομμύρια στην Αγορά από ευρώ και να "εξαφανιστούν" αρκετές εκατοντάδες εκατομμύρια δολλάρια, καθότι θα τα αποθηκεύσουν οι εταιρίες στα χρηματοκιβώτια τους και θα τα εξαφανίσουν από την Αγορά. Συνεπώς το ευρώ θα πέσει κατά κόρον, και θα αποδυναμωθεί πολύ ένταντι του δολλαρίου! Το αποτέλεσμα θα ήταν χώρες όπως Γερμανία, να αναγκαστούν να γυρίσουν στα παλαιά τους νομίσματα! Καθώς το ευρώ θα καταστραφεί! Η Ελλάδα που θα γυρίσει; Να κάνει δικό της νόμισμα δεν ειναι πιθανό, για τον λόγο ότι δεν έχει εξαγωγές και βιομηχανία να το στηρίξει, μήπως λοιπόν προτιμήσει να μπεί και αυτή στο δολλάριο;

στις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας ( de minimis ) στον τομέα της παραγωγής γεωργικών προϊόντων

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1535/2007 της Επιτροπής, της 20ής Δεκεμβρίου 2007 , για την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ στις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας ( de minimis ) στον τομέα της παραγωγής γεωργικών προϊόντων 20071220 Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1535/2007 της Επιτροπής της 20ής Δεκεμβρίου 2007 για την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ στις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας ("de minimis") στον τομέα της παραγωγής γεωργικών προϊόντων Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 994/98 του Συμβουλίου, της 7ης Μαΐου 1998, σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 92 και 93 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας σε ορισμένες κατηγορίες οριζόντιων κρατικών ενισχύσεων [1], και ιδίως το άρθρο 2 παράγραφος 1, Ύστερα από δημοσίευση του σχεδίου του παρόντος κανονισμού [2], Κατόπιν διαβουλεύσεων με τη συμβουλευτική επιτροπή για τις κρατικές ενισχύσεις, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 994/98 εξουσιοδοτείται η Επιτροπή να καθορίσει με κανονισμό ανώτατο όριο κάτω από το οποίο θεωρείται ότι οι ενισχύσεις δεν πληρούν όλα τα κριτήρια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης και συνεπώς δεν υπόκεινται στη διαδικασία κοινοποίησης που προβλέπεται στο άρθρο 88 παράγραφος 3 της συνθήκης. (2) Η Επιτροπή έχει εφαρμόσει τα άρθρα 87 και 88 της συνθήκης και έχει, ειδικότερα, διευκρινίσει σε πλήθος αποφάσεων τον ορισμό της ενίσχυσης κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης. Η Επιτροπή έχει επίσης εκθέσει την πολιτική της όσον αφορά το ανώτατο όριο έως το οποίο μία ενίσχυση θεωρείται ήσσονος σημασίας και μη εμπίπτουσα στο άρθρο 87 παράγραφος 1 της συνθήκης, καταρχάς στην ανακοίνωσή της σχετικά με τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας [3] και εν συνεχεία στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 69/2001 της Επιτροπής, της 12ης Ιανουαρίου 2001, για την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ στις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας [4], ο οποίος αντικαταστάθηκε από την 1η Ιανουαρίου 2007 με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1998/2006 της Επιτροπής, της 15ης Δεκεμβρίου 2006, για την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης στις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας [5]. Λαμβανομένων υπόψη των ειδικών κανόνων που ισχύουν στον τομέα της γεωργίας και του κινδύνου ακόμη και μικρά ποσά ενισχύσεων να πληρούν τα κριτήρια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης στον τομέα αυτό, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 69/2001 δεν εφαρμόζεται στον τομέα της γεωργίας. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1998/2006 αποκλείει τον τομέα της παραγωγής γεωργικών προϊόντων από το πεδίο εφαρμογής του. (3) Η πείρα που έχει αποκτηθεί με την πάροδο των ετών δείχνει ότι και τα πολύ μικρά ποσά ενισχύσεων που χορηγούνται στον τομέα της γεωργίας ενδέχεται να μην πληρούν υπό ορισμένες προϋποθέσεις τα κριτήρια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης. Γι’ αυτό το λόγο η Επιτροπή, με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1860/2004 της Επιτροπής, της 6ης Οκτωβρίου 2004, σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης στις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας στον τομέα της γεωργίας [6], θέσπισε κανόνες που επιτρέπουν τη χορήγηση ενισχύσεων ήσσονος σημασίας στον εν λόγω τομέα. Ο κανονισμός αυτός, δυνάμει του οποίου το συνολικό ποσό των ενισχύσεων ήσσονος σημασίας που χορηγούνται στην ίδια επιχείρηση θεωρείται ότι δεν πληροί όλα τα κριτήρια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης εάν δεν υπερβαίνει τις 3000 ευρώ ανά δικαιούχο επί τρία έτη ούτε ένα συνολικό ποσό που καθορίζεται ανά κράτος μέλος και αντιπροσωπεύει το 0,3 % της ετήσιας παραγωγής του γεωργικού τομέα, καλύπτει τόσο την πρωτογενή παραγωγή όσο και τις δραστηριότητες μεταποίησης και εμπορίας γεωργικών προϊόντων. (4) Λόγω της ομοιότητας μεταξύ των δραστηριοτήτων μεταποίησης και εμπορίας γεωργικών προϊόντων, αφενός, και των βιομηχανικών δραστηριοτήτων, αφετέρου, οι δραστηριότητες μεταποίησης και εμπορίας γεωργικών προϊόντων περιελήφθησαν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1998/2006, ο οποίος διέπει τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας για τις βιομηχανικές δραστηριότητες. Κατά συνέπεια, οι δραστηριότητες αυτές αποκλείστηκαν από το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1860/2004. Για λόγους σαφήνειας πρέπει να καταργηθεί ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1860/2004 και να αντικατασταθεί από έναν νέο κανονισμό ο οποίος θα ισχύει μόνο για τον τομέα της παραγωγής γεωργικών προϊόντων. (5) Με βάση την εμπειρία της Επιτροπής το ανώτατο ποσό ενίσχυσης των 3000 ευρώ ανά δικαιούχο επί τρία έτη μπορεί να αυξηθεί στις 7500 ευρώ και το όριο του 0,3 % της ετήσιας παραγωγής του γεωργικού τομέα στο 0,75 % χωρίς να επηρεαστεί το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών, χωρίς να προκληθεί στρέβλωση ή απειλή στρέβλωσης του ανταγωνισμού και χωρίς να χορηγηθεί ενίσχυση εντός των ορίων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης, υπό τον όρο ότι θα πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις. Εξάλλου, με την αύξηση αυτή θα μειωθεί το διοικητικό κόστος. Τα έτη που λαμβάνονται υπόψη για το σκοπό αυτό είναι τα οικονομικά έτη που λαμβάνονται ως βάση από την εκάστοτε επιχείρηση στο οικείο κράτος μέλος. Η κρίσιμη τριετία πρέπει να εκτιμάται σε κυλιόμενη βάση, ούτως ώστε, για κάθε νέα χορήγηση ενίσχυσης ήσσονος σημασίας, να είναι απαραίτητο να καθορίζεται το συνολικό ποσό ενισχύσεων ήσσονος σημασίας που χορηγούνται κατά τη διάρκεια του εκάστοτε οικονομικού έτους, καθώς και κατά τα προηγούμενα δύο οικονομικά έτη. Δεν πρέπει να είναι δυνατή η κατάτμηση των μέτρων ενίσχυσης που υπερβαίνουν το όριο των 7500 ευρώ το οποίο ισχύει για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας σε περισσότερα μικρότερα τμήματα κατά τρόπον ώστε τα τμηματικά αυτά ποσά να εμπίπτουν πλέον στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού. (6) Ο παρών κανονισμός δεν πρέπει να εφαρμόζεται στις ενισχύσεις κατά την εξαγωγή ούτε στις ενισχύσεις που ευνοούν τα εγχώρια προϊόντα σε σχέση με τα εισαγόμενα. Ειδικότερα, δεν πρέπει να υπάγονται σε αυτόν οι ενισχύσεις για τη χρηματοδότηση της δημιουργίας και λειτουργίας δικτύου διανομής σε άλλες χώρες. Οι ενισχύσεις που έχουν ως στόχο την κάλυψη του κόστους συμμετοχής σε εμπορικές εκθέσεις και του κόστους μελετών ή συμβουλευτικών υπηρεσιών που είναι απαραίτητες για τη διάθεση ενός νέου ή ήδη υπάρχοντος προϊόντος σε μια νέα αγορά δεν συνιστούν κατά κανόνα ενισχύσεις κατά την εξαγωγή. (7) Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων έχει αποφανθεί ότι, εφόσον η Κοινότητα έχει θεσπίσει νομοθετική ρύθμιση για τη δημιουργία κοινής οργάνωσης αγοράς σε ένα συγκεκριμένο γεωργικό τομέα, τα κράτη μέλη είναι υποχρεωμένα να απέχουν από τη λήψη οποιουδήποτε μέτρου που θα μπορούσε να υπονομεύσει ή να εισαγάγει εξαιρέσεις στην κοινή οργάνωση της αγοράς [7]. Για το λόγο αυτό, ο παρών κανονισμός δεν πρέπει να εφαρμόζεται για τις ενισχύσεις των οποίων το ποσό καθορίζεται με βάση την τιμή ή την ποσότητα των προϊόντων που αγοράζονται ή διατίθενται στην αγορά. (8) Για λόγους διαφάνειας, ίσης μεταχείρισης και ορθής εφαρμογής του ανώτατου ορίου για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας, τα κράτη μέλη πρέπει να εφαρμόζουν την ίδια μέθοδο υπολογισμού. Για τη διευκόλυνση αυτού του υπολογισμού τα ποσά που δεν χορηγούνται υπό μορφή επιχορήγησης πρέπει να μετατρέπονται σε ακαθάριστο ισοδύναμο επιχορήγησης. Ο υπολογισμός του ισοδύναμου επιχορήγησης όσον αφορά τις διαφανείς μορφές ενίσχυσης εκτός των επιχορηγήσεων ή των ενισχύσεων που καταβάλλονται σε πολλές δόσεις πρέπει να γίνεται με βάση τα επιτόκια της αγοράς κατά το χρόνο της χορήγησής τους. Για λόγους ομοιόμορφης, διαφανούς και ευχερούς εφαρμογής των κανόνων σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις, ως επιτόκια της αγοράς όσον αφορά τον παρόντα κανονισμό πρέπει να θεωρούνται τα επιτόκια αναφοράς που καθορίζονται σε τακτά χρονικά διαστήματα από την Επιτροπή βάσει αντικειμενικών κριτηρίων και δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή στο Διαδίκτυο. Ενδέχεται πάντως να είναι αναγκαία η προσθήκη επιπλέον μονάδων βάσης στο κατώτατο επιτόκιο ενόψει των παρεχόμενων εγγυήσεων ή του κινδύνου που συνδέεται με τον δικαιούχο. (9) Επίσης για λόγους διαφάνειας, ίσης μεταχείρισης και ορθής εφαρμογής του ανώτατου ορίου των ενισχύσεων ήσσονος σημασίας, ο παρών κανονισμός πρέπει να εφαρμόζεται μόνο στις διαφανείς ενισχύσεις ήσσονος σημασίας. Ως "διαφανής ενίσχυση" νοείται η ενίσχυση ως προς την οποία είναι δυνατόν να υπολογισθεί εκ των προτέρων με ακρίβεια το ακαθάριστο ισοδύναμο επιχορήγησης χωρίς να είναι αναγκαία η εκτίμηση του κινδύνου. Ακριβής υπολογισμός, π.χ., μπορεί να γίνει όσον αφορά τις επιχορηγήσεις, τις επιδοτήσεις επιτοκίου ή τις φοροαπαλλαγές που υπόκεινται σε ανώτατο όριο. Οι ενισχύσεις υπό μορφή δανείου πρέπει να θεωρούνται διαφανείς ενισχύσεις ήσσονος σημασίας υπό την προϋπόθεση ότι το ακαθάριστο ισοδύναμο επιχορήγησης έχει υπολογισθεί με βάση τα επιτόκια της αγοράς που ισχύουν κατά το χρόνο χορήγησης της ενίσχυσης. Οι ενισχύσεις που συνίστανται σε εισφορά κεφαλαίου δεν πρέπει να θεωρούνται διαφανείς ενισχύσεις ήσσονος σημασίας, εκτός αν το συνολικό ποσό της εισφοράς κρατικών κεφαλαίων είναι μικρότερο από το ανώτατο όριο που ισχύει για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας ανά δικαιούχο. Οι ενισχύσεις που συνίστανται σε παροχή επιχειρηματικού κεφαλαίου κατά την έννοια των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών για τις κρατικές ενισχύσεις που χορηγούνται για την προώθηση των επενδύσεων επιχειρηματικών κεφαλαίων σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις [8] δεν μπορούν να θεωρούνται διαφανείς ενισχύσεις ήσσονος σημασίας εκτός εάν, βάσει του οικείου καθεστώτος επιχειρηματικών κεφαλαίων, η εισφορά κεφαλαίων σε κάθε δικαιούχο επιχείρηση δεν υπερβαίνει το ανώτατο όριο που ισχύει για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας ανά δικαιούχο. (10) Είναι απαραίτητη η δημιουργία ασφάλειας δικαίου για τα καθεστώτα εγγυήσεων τα οποία δεν είναι ικανά να επηρεάσουν τις συναλλαγές και να στρεβλώσουν τον ανταγωνισμό και σε σχέση με τα οποία είναι διαθέσιμα επαρκή στοιχεία που καθιστούν δυνατή την αξιόπιστη εκτίμηση των σχετικών δυνητικών επιπτώσεων. Ο παρών κανονισμός πρέπει συνεπώς να προβλέπει ειδικό ανώτατο όριο για τις εγγυήσεις με βάση το καλυπτόμενο από εγγύηση ποσό του υποκείμενου δανείου. Το υπόψη ειδικό ανώτατο όριο πρέπει να υπολογίζεται βάσει εκτίμησης του ποσού κρατικής ενίσχυσης που εμπεριέχεται στα καθεστώτα εγγυήσεων προς κάλυψη δανείων χορηγούμενων σε βιώσιμες επιχειρήσεις. Το εν λόγω ειδικό ανώτατο όριο πρέπει επομένως να μην ισχύει ούτε για τις κατά περίπτωση μεμονωμένες ενισχύσεις οι οποίες δεν εντάσσονται σε συγκεκριμένο καθεστώς εγγυήσεων, ούτε για εγγυήσεις των οποίων η υποκείμενη συναλλαγή δεν αποτελεί δάνειο, όπως για παράδειγμα οι εγγυήσεις για συναλλαγές με αντικείμενο μετοχικό κεφάλαιο. Το ειδικό όριο είναι σκόπιμο να καθορίζεται με βάση το γεγονός ότι, αν ληφθεί υπόψη ένα ανώτατο επιτόκιο (καθαρό επιτόκιο υπερημερίας) ύψους 13 %, που αντιστοιχεί στο χειρότερο πιθανό σενάριο για τα καθεστώτα εγγυήσεων στην Κοινότητα, το ακαθάριστο ισοδύναμο επιχορήγησης μιας εγγύησης ύψους 56250 ευρώ μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι ίδιο με το ανώτατο όριο ύψους 7500 ευρώ που ισχύει για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας. Μόνον εγγυήσεις που καλύπτουν ποσοστό μέχρι και 80 % του υποκείμενου δανείου είναι σκόπιμο να υπόκεινται στο εν λόγω ειδικό ανώτατο όριο. Μία μεθοδολογία η οποία θα έχει γίνει δεκτή από την Επιτροπή κατόπιν κοινοποίησης βάσει νομοθετικής ρύθμισης της Επιτροπής για θέματα κρατικών ενισχύσεων είναι επίσης δυνατό να χρησιμοποιείται από τα κράτη μέλη με σκοπό τον υπολογισμό του ακαθάριστου ισοδύναμου επιχορήγησης που εμπεριέχει η εγγύηση, υπό την προϋπόθεση ότι η εγκεκριμένη μεθοδολογία περιλαμβάνει ρητή πρόβλεψη για το είδος εγγυήσεων και το είδος υποκείμενων πράξεων που ανακύπτουν στο πλαίσιο της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού. (11) Ο παρών κανονισμός δεν πρέπει να εφαρμόζεται για τις προβληματικές επιχειρήσεις κατά την έννοια των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις για τη διάσωση και αναδιάρθρωση των προβληματικών επιχειρήσεων [9] λόγω των προβλημάτων που σχετίζονται με τον προσδιορισμό του ακαθάριστου ισοδύναμου επιχορήγησης των ενισχύσεων που χορηγούνται σε αυτό το είδος επιχειρήσεων. (12) Σύμφωνα με τις αρχές που διέπουν τις ενισχύσεις που προβλέπονται στο άρθρο 87 παράγραφος 1 της συνθήκης, οι ενισχύσεις ήσσονος σημασίας πρέπει να θεωρείται ότι χορηγούνται κατά τη στιγμή που παρέχεται στην οικεία επιχείρηση το δικαίωμα λήψης της ενίσχυσης σύμφωνα με την εφαρμοστέα εθνική νομοθεσία. (13) Προκειμένου να αποτρέπεται η καταστρατήγηση των ανώτατων επιτρεπόμενων τιμών έντασης της ενίσχυσης που προβλέπονται από διάφορες κοινοτικές νομοθετικές πράξεις, δεν πρέπει να επιτρέπεται η σώρευση ενισχύσεων ήσσονος σημασίας με άλλες κρατικές ενισχύσεις για τις ίδιες επιλέξιμες δαπάνες, εάν από τη σώρευση αυτή προκύπτει ένταση ενίσχυσης η οποία υπερβαίνει το επίπεδο της ενίσχυσης που καθορίζεται για κάθε συγκεκριμένη περίπτωση από την κοινοτική νομοθεσία. (14) Ο παρών κανονισμός δεν αποκλείει τη δυνατότητα να μη θεωρείται κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης μέτρο το οποίο θεσπίζει ένα κράτος μέλος βάσει ενός άλλου κανονισμού εκτός του παρόντος, όπως π.χ. στην περίπτωση εισφορών κεφαλαίου ή εγγυήσεων, με το σκεπτικό ότι το σχετικό μέτρο θεσπίζεται σύμφωνα με την αρχή του ιδιώτη επενδυτή ο οποίος ενεργεί υπό κανονικές συνθήκες οικονομίας της αγοράς. (15) Η Επιτροπή πρέπει να διασφαλίζει την τήρηση των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις και ειδικότερα ότι οι ενισχύσεις που χορηγούνται βάσει των κανόνων για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας πληρούν τους σχετικούς όρους. Σύμφωνα με την αρχή της συνεργασίας που προβλέπεται στο άρθρο 10 της συνθήκης, τα κράτη μέλη οφείλουν να διευκολύνουν την εκπλήρωση αυτής της αποστολής δημιουργώντας τον αναγκαίο μηχανισμό για να εξασφαλίζουν ότι το συνολικό ποσό των ενισχύσεων που χορηγούνται βάσει του εν λόγω κανόνα δεν υπερβαίνει ούτε το ανώτατο όριο των 7500 ευρώ ανά δικαιούχο ούτε τα συνολικά ανώτατα όρια που καθορίζονται από την Επιτροπή με βάση την αξία της παραγωγής του γεωργικού τομέα. Προς το σκοπό αυτό, είναι σκόπιμο τα κράτη μέλη, όταν χορηγούν ενίσχυση ήσσονος σημασίας, να πληροφορούν την ενδιαφερόμενη επιχείρηση για το ποσό της ενίσχυσης και για το ότι η ενίσχυση θεωρείται ήσσονος σημασίας, με παραπομπή στον παρόντα κανονισμό. Πέραν αυτού, πριν από τη χορήγηση της ενίσχυσης, το κράτος μέλος πρέπει να λαμβάνει από την επιχείρηση δήλωση σχετικά με τις άλλες ενισχύσεις ήσσονος σημασίας που έλαβε κατά τη διάρκεια του τρέχοντος οικονομικού έτους και κατά τα δύο προηγούμενα οικονομικά έτη και να εξακριβώνει προσεκτικά ότι η νέα ενίσχυση ήσσονος σημασίας δεν οδηγεί σε υπέρβαση του ανώτατου ορίου που ισχύει για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας. Η τήρηση αυτών των ανωτάτων ορίων μπορεί επίσης να ελέγχεται μέσω κεντρικού μητρώου. Στην περίπτωση καθεστώτων εγγυήσεων που θεσπίζονται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Επενδύσεων, το τελευταίο μπορεί να καταρτίζει κατάλογο δικαιούχων και να απαιτεί από τα κράτη μέλη να ενημερώνουν τους δικαιούχους για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας που λαμβάνουν. (16) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1860/2004 είχε αρχικά προβλεφθεί να λήξει στις 31 Δεκεμβρίου 2008. Δεδομένου ότι ο παρών κανονισμός πρέπει να τεθεί σε ισχύ πριν από την ημερομηνία αυτή, είναι σκόπιμο να διευκρινιστούν οι συνέπειες όσον αφορά την εφαρμογή του στις ενισχύσεις που χορηγούνται στις επιχειρήσεις του τομέα της παραγωγής γεωργικών προϊόντων βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1860/2004. ([b]17[/b]) Βάσει της πείρας που έχει αποκτήσει η Επιτροπή και λαμβανομένης υπόψη της ανάγκης για τακτική αναθεώρηση της πολιτικής της όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις, κρίνεται σκόπιμο να περιοριστεί η περίοδος ισχύος του παρόντος κανονισμού. Σε περίπτωση λήξης του παρόντος κανονισμού χωρίς παράταση της ισχύος του, πρέπει να παραχωρηθεί στα κράτη μέλη περίοδος προσαρμογής έξι μηνών για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας που διέπονται από τις διατάξεις του, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Πεδίο εφαρμογής Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στις ενισχύσεις που χορηγούνται στις επιχειρήσεις του τομέα της παραγωγής γεωργικών προϊόντων με εξαίρεση: α) τις ενισχύσεις το ποσό των οποίων καθορίζεται με βάση την τιμή ή την ποσότητα των προϊόντων που διατίθενται στην αγορά· β) τις ενισχύσεις για δραστηριότητες που σχετίζονται με τις εξαγωγές, δηλαδή τις ενισχύσεις που συνδέονται άμεσα με τις εξαγόμενες ποσότητες, με τη δημιουργία και τη λειτουργία δικτύου διανομής ή με άλλες τρέχουσες δαπάνες σχετικές με την εξαγωγική δραστηριότητα· γ) τις ενισχύσεις που χορηγούνται υπό τον όρο της χρησιμοποίησης εγχώριων προϊόντων αντί των εισαγομένων· δ) τις ενισχύσεις που χορηγούνται σε προβληματικές επιχειρήσεις. Άρθρο 2 Ορισμοί Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, νοούνται ως: 1. "επιχειρήσεις του τομέα της παραγωγής γεωργικών προϊόντων": οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον τομέα της πρωτογενούς παραγωγής γεωργικών προϊόντων· 2. "γεωργικά προϊόντα": τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα I της συνθήκης εκτός των αλιευτικών προϊόντων και των προϊόντων υδατοκαλλιέργειας που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 104/2000 του Συμβουλίου [10].

Άρθρο 3 Ενισχύσεις ήσσονος σημασίας 1. Θεωρείται ότι δεν πληρούν όλα τα κριτήρια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης και κατά συνέπεια ότι δεν υπόκεινται στην υποχρέωση κοινοποίησης που προβλέπεται στο άρθρο 88 παράγραφος 3 της συνθήκης οι ενισχύσεις οι οποίες πληρούν τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στις παραγράφους 2 έως 7 του παρόντος άρθρου. 2. Το συνολικό ποσό των ενισχύσεων ήσσονος σημασίας που χορηγούνται στην ίδια επιχείρηση δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 7500 ευρώ σε περίοδο τριών οικονομικών ετών. Το ανώτατο αυτό όριο εφαρμόζεται ανεξάρτητα από τη μορφή και το στόχο των ενισχύσεων. Η περίοδος που πρέπει να ληφθεί υπόψη καθορίζεται με βάση τα οικονομικά έτη που χρησιμοποιούνται από την επιχείρηση στο οικείο κράτος μέλος. Εάν το συνολικό ποσό της ενίσχυσης που χορηγείται για μέτρο ενίσχυσης υπερβαίνει το ανώτατο όριο που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο, το εν λόγω ποσό δεν μπορεί να υπαχθεί στο ευεργέτημα του παρόντος κανονισμού, ούτε ως προς το μέρος που δεν υπερβαίνει το ανώτατο όριο. Στην περίπτωση αυτή, δεν μπορεί να γίνει επίκληση του ευεργετήματος του παρόντος κανονισμού για το συγκεκριμένο μέτρο ενίσχυσης ούτε κατά το χρόνο χορήγησης της ενίσχυσης ούτε σε οποιαδήποτε μεταγενέστερη χρονική στιγμή. 3. Το σωρευτικό ποσό των ενισχύσεων ήσσονος σημασίας που χορηγούνται από τα κράτη μέλη στις επιχειρήσεις του τομέα της παραγωγής γεωργικών προϊόντων για περίοδο τριών οικονομικών ετών δεν υπερβαίνει την τιμή που καθορίζεται στο παράρτημα. 4. Τα ανώτατα όρια που προβλέπονται στις παραγράφους 2 και 3 εκφράζονται ως επιχορήγηση. Σε όλες τις περιπτώσεις χρησιμοποιούνται ακαθάριστα ποσά, δηλαδή πριν αφαιρεθεί ο τυχόν φόρος ή άλλη επιβάρυνση. Όταν η ενίσχυση χορηγείται με μορφή άλλη από την επιχορήγηση, το ύψος της ενίσχυσης είναι το ακαθάριστο ισοδύναμο επιχορήγησής της. 5. Οι ενισχύσεις που καταβάλλονται σε πολλές δόσεις ανάγονται στην αξία τους κατά το χρόνο της χορήγησής τους. Το επιτόκιο που πρέπει να χρησιμοποιείται για την αναγωγή αυτή και για τον υπολογισμό του ακαθάριστου ισοδύναμου επιχορήγησης είναι το επιτόκιο αναφοράς που ισχύει κατά τη χορήγηση των ενισχύσεων. 6. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται μόνο στις ενισχύσεις οποιασδήποτε μορφής ως προς τις οποίες είναι δυνατό να υπολογισθεί εκ των προτέρων με ακρίβεια το ακαθάριστο ισοδύναμο επιχορήγησης της ενίσχυσης χωρίς να είναι αναγκαία εκτίμηση κινδύνου ("διαφανείς ενισχύσεις"). Ειδικότερα: α) οι ενισχύσεις υπό μορφή δανείου θεωρούνται διαφανείς ενισχύσεις υπό την προϋπόθεση ότι το ακαθάριστο ισοδύναμο επιχορήγησης έχει υπολογιστεί με βάση τα επιτόκια που ίσχυαν στην αγορά κατά το χρόνο χορήγησης της ενίσχυσης· β) οι ενισχύσεις υπό μορφή εισφοράς κεφαλαίου δεν θεωρούνται διαφανείς ενισχύσεις, εκτός αν το συνολικό ποσό της κρατικής εισφοράς δεν υπερβαίνει το ανώτατο όριο που ισχύει για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας· γ) οι ενισχύσεις υπό μορφή παροχής επιχειρηματικού κεφαλαίου δεν θεωρούνται διαφανείς ενισχύσεις, εκτός αν το σχετικό καθεστώς παροχής επιχειρηματικού κεφαλαίου παρέχει κεφάλαια σε κάθε επιχείρηση μόνο έως το ανώτατο όριο που ισχύει για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας· δ) οι μεμονωμένες ενισχύσεις που χορηγούνται βάσει καθεστώτος εγγυήσεων σε μη προβληματικές επιχειρήσεις θεωρούνται διαφανείς ενισχύσεις ήσσονος σημασίας εφόσον το καλυπτόμενο από την εγγύηση μέρος του υποκείμενου δανείου δεν υπερβαίνει τις 56250 ευρώ ανά επιχείρηση. Αν το καλυπτόμενο από την εγγύηση μέρος του υποκείμενου δανείου ισοδυναμεί μόνο με ένα συγκεκριμένο ποσοστό του εν λόγω ανώτατου ορίου, γίνεται δεκτό ότι το ακαθάριστο ισοδύναμο επιχορήγησης της εγγύησης αντιστοιχεί σε ίδιο ποσοστό του ανώτατου ορίου που προβλέπεται στην παράγραφο 2. Η εγγύηση δεν μπορεί να υπερβαίνει το 80 % του υποκείμενου δανείου. Τα καθεστώτα εγγυήσεων θεωρούνται επίσης διαφανή καθεστώτα ενισχύσεων εφόσον πληρούνται οι ακόλουθοι όροι: i) πριν από την έναρξη εφαρμογής τους, η μέθοδος που εφαρμόζεται για τον υπολογισμό του ακαθάριστου ισοδύναμου επιχορήγησης των εγγυήσεων για τους σκοπούς της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού έχει εγκριθεί από την Επιτροπή δυνάμει άλλης νομοθετικής ρύθμισης που έχει εκδοθεί από αυτήν και αφορά θέματα κρατικών ενισχύσεων, ii) η εγκριθείσα μέθοδος αφορά ρητά το είδος εγγυήσεων και το είδος των υποκείμενων συναλλαγών σε σχέση με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. 7. Απαγορεύεται η σώρευση ενισχύσεων ήσσονος σημασίας με άλλες κρατικές ενισχύσεις για τις ίδιες επιλέξιμες δαπάνες αν από τη σώρευση αυτή προκύπτει ένταση ενίσχυσης μεγαλύτερη από αυτήν που καθορίζεται από την κοινοτική νομοθεσία με βάση τα συγκεκριμένα δεδομένα κάθε περίπτωσης. Άρθρο 4 Έλεγχος 1. Όταν ένα κράτος μέλος σκοπεύει να χορηγήσει ενίσχυση ήσσονος σημασίας σε δεδομένη επιχείρηση, την ενημερώνει γραπτώς για το πιθανό ποσό της (σε όρους ακαθάριστου ισοδύναμου επιχορήγησης) και για το γεγονός ότι θεωρείται ενίσχυση ήσσονος σημασίας, με ρητή παραπομπή στον παρόντα κανονισμό και με αναφορά του τίτλου του και των στοιχείων δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σε περίπτωση που μία ενίσχυση ήσσονος σημασίας χορηγείται σε περισσότερες επιχειρήσεις βάσει συγκεκριμένου καθεστώτος και οι εν λόγω επιχειρήσεις λαμβάνουν διαφορετικά ποσά ενίσχυσης, το οικείο κράτος μέλος δύναται να επιλέξει να εκπληρώσει την ανωτέρω υποχρέωση γνωστοποιώντας στις επιχειρήσεις το πάγιο ποσό που αντιστοιχεί στο μέγιστο ποσό ενίσχυσης το οποίο μπορεί να χορηγηθεί βάσει του εν λόγω καθεστώτος. Στην περίπτωση αυτή, το πάγιο ποσό λαμβάνεται υπόψη προκειμένου να εξακριβωθεί κατά πόσον τηρείται το ανώτατο ποσό που καθορίζεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2. Πριν από τη χορήγηση της ενίσχυσης, το οικείο κράτος μέλος φροντίζει επίσης να λάβει από την αποδέκτρια επιχείρηση δήλωση, έγγραφη ή σε ηλεκτρονική μορφή, για οποιαδήποτε άλλη ενίσχυση ήσσονος σημασίας την οποία τυχόν έλαβε κατά τα δύο προηγούμενα οικονομικά έτη και κατά το τρέχον οικονομικό έτος. Το κράτος μέλος λαμβάνει από κάθε δικαιούχο επιχείρηση δήλωση στην οποία αναφέρεται ότι το ποσό της ενίσχυσης που λαμβάνει δεν υπερβαίνει το ανώτατο όριο που προβλέπεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2. Σε περίπτωση υπέρβασης αυτού του ορίου, το οικείο κράτος μέλος διασφαλίζει την κοινοποίηση του μέτρου ενίσχυσης που οδήγησε στην υπέρβαση στην Επιτροπή ή την ανάκτηση της ενίσχυσης αυτής από τη δικαιούχο επιχείρηση. 2. Το κράτος μέλος χορηγεί ενίσχυση ήσσονος σημασίας μόνον αφού εξακριβώσει ότι η ενίσχυση αυτή δεν αυξάνει το ανώτατο ποσό των ενισχύσεων ήσσονος σημασίας που λήφθηκαν από τον δικαιούχο κατά την περίοδο που καλύπτει το συγκεκριμένο οικονομικό έτος και τα προηγούμενα δύο οικονομικά έτη πέραν των ανωτάτων ορίων που καθορίζονται στο άρθρο 3 παράγραφοι 2 και 3. 3. Εάν ένα κράτος μέλος έχει δημιουργήσει κεντρικό μητρώο ενισχύσεων ήσσονος σημασίας, το οποίο περιέχει όλες τις πληροφορίες για κάθε ενίσχυση ήσσονος σημασίας που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού και χορηγείται από οποιαδήποτε αρχή του εν λόγω κράτους μέλους, παύει να ισχύει η προϋπόθεση που προβλέπεται στην παράγραφο 1 δεύτερο εδάφιο εφόσον το μητρώο καλύπτει περίοδο τριών οικονομικών ετών τουλάχιστον. 4. Όταν ένα κράτος μέλος χορηγεί ενίσχυση βάσει καθεστώτος εγγυήσεων που προβλέπει την παροχή εγγύησης με χρηματοδότηση από τον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης με εντολή του Ευρωπαϊκού Ταμείου Επενδύσεων, παύει ενδεχομένως να ισχύει η παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο. Σε τέτοιες περιπτώσεις, εφαρμόζεται το ακόλουθο σύστημα ελέγχου: α) το Ευρωπαϊκό Ταμείο Επενδύσεων καταρτίζει ετησίως, με βάση τα πληροφοριακά στοιχεία που οφείλουν να του παρέχουν οι χρηματοοικονομικοί μεσάζοντες, κατάλογο των αποδεκτών ενίσχυσης και του ακαθάριστου ισοδύναμου επιχορήγησης που έλαβε κάθε δικαιούχος· το Ευρωπαϊκό Ταμείο Επενδύσεων αποστέλλει τα εν λόγω πληροφοριακά στοιχεία στο οικείο κράτος μέλος και στην Επιτροπή· β) το οικείο κράτος μέλος διαβιβάζει τις σχετικές πληροφορίες στους τελικούς δικαιούχους της ενίσχυσης εντός τριμήνου από τη λήψη των πληροφοριών· γ) το οικείο κράτος μέλος λαμβάνει από έκαστο δικαιούχο δήλωση στην οποία δηλώνεται ότι το ποσό ενίσχυσης ήσσονος σημασίας που έχει λάβει ο δικαιούχος δεν υπερβαίνει το ανώτατο όριο για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας. Σε περίπτωση υπέρβασης του ποσού αυτού, το οικείο κράτος μέλος διασφαλίζει την κοινοποίηση του μέτρου ενίσχυσης που οδήγησε στην υπέρβαση στην Επιτροπή ή την ανάκτηση της ενίσχυσης αυτής από τη δικαιούχο επιχείρηση. 5. Τα κράτη μέλη καταγράφουν και συγκεντρώνουν όλες τις πληροφορίες που αφορούν την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Τα εν λόγω αρχεία περιέχουν όλα τα στοιχεία που είναι αναγκαία για να εξακριβωθεί αν έχουν τηρηθεί οι όροι του παρόντος κανονισμού. Τα στοιχεία που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο φυλάσσονται: α) όσον αφορά τις μεμονωμένες ενισχύσεις ήσσονος σημασίας, επί δέκα έτη από την ημερομηνία χορήγησης της ενίσχυσης· β) όσον αφορά τα καθεστώτα ενισχύσεων ήσσονος σημασίας, επί δέκα έτη από την ημερομηνία χορήγησης της τελευταίας μεμονωμένης ενίσχυσης δυνάμει του εν λόγω καθεστώτος. 6. Ύστερα από γραπτή αίτηση της Επιτροπής, τα κράτη μέλη τής παρέχουν, εντός είκοσι εργάσιμων ημερών ή εντός μεγαλύτερης περιόδου που ορίζεται στην αίτηση, όλες τις πληροφορίες που η Επιτροπή θεωρεί αναγκαίες για να εκτιμήσει εάν έχουν τηρηθεί οι όροι του παρόντος κανονισμού, ιδίως όσον αφορά το συνολικό ποσό των ενισχύσεων ήσσονος σημασίας που έχουν χορηγηθεί σε συγκεκριμένη επιχείρηση και στο γεωργικό τομέα του οικείου κράτους μέλους. Άρθρο 5 Κατάργηση Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1860/2004 καταργείται από την 1η Ιανουαρίου 2008.

_________________

Υποβολή καταγγελίας

ΣΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΛΙΝΚ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΝΤΥΠΟ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ http://ec.europa.eu/eu_law/docs/docs_your_rights/complaint_form_el.rtf

Οποιοσδήποτε μπορεί να στραφεί κατά ενός κράτους μέλους, υποβάλλοντας καταγγελία στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για κάθε μέτρο (νομοθετικό, κανονιστικό ή δοικητικό) ή πρακτική κράτους μέλους τα οποία θεωρεί αντίθετα με διάταξη ή αρχή του δικαίου της Ένωσης. Η χρήση του παρόντος εντύπου καταγγελίας Η καταγγελία μπορεί να υποβληθεί στην Επιτροπή με απλή επιστολή ή μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Προς το συμφέρον του καταγγέλλοντος είναι να συμπεριλάβει όσο το δυνατόν περισσότερα συναφή στοιχεία. Δεν θα πρέπει ωστόσο να αναφέρει μη αναγκαία προσωπικά στοιχεία. Το έντυπο μπορεί να αποσταλεί με το ταχυδρομείο στην ακόλουθη διεύθυνση: Commission européenne (à l'attention de Mme la Secrétaire générale) B-1049 Bruxelles BELGIQUE Μπορεί επίσης να κατατεθεί σε μια από τις αντιπροσωπείες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στα κράτη μέλη. Για να μπορεί μια καταγγελία να γίνει αποδεκτή, θα πρέπει να καταγγέλλει παράβαση του δικαίου της Ένωσης από κάποιο κράτος μέλος.

ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΠΟΛΙΤΩΝ Ε.Ε. (20/5/2011)

Η Επιτροπή προτείνει ένα ελάχιστο επίπεδο προστασίας των θυμάτων αξιόποινων πράξεων σε όλη την ΕΕ.

Ένας Πολωνός τουρίστας στο Παρίσι τραυματίστηκε σοβαρά μετά από επίθεση που υπέστη. Ένας νεαρός Ιταλός δέχτηκε επίθεση καθώς έβγαινε από σταθμό του μετρό στο Ελσίνκι. Κάθε χρόνο, καταγράφονται στην ΕΕ 30 εκατομμύρια εγκληματικές πράξεις, ενώ ο συνολικός αριθμός των θυμάτων μπορεί να φθάνει τα 75 εκατομμύρια ετησίως, αν λάβουμε υπόψη μας και τα πολυάριθμα αδικήματα που δεν δηλώνονται στην αστυνομία.

Το ψυχολογικό και σωματικό σοκ των θυμάτων επιδεινώνεται πολλές φορές ακόμα περισσότερο από την ανάρμοστη συμπεριφορά των αστυνομικών ή των επαγγελματιών του κλάδου της δικαιοσύνης απέναντί τους. Το πρόβλημα γίνεται ακόμα πιο σοβαρό όταν το θύμα βρίσκεται στο εξωτερικό και δεν γνωρίζει ούτε τη γλώσσα ούτε το νομικό σύστημα της εκάστοτε χώρας.

Οι νομοθεσίες των κρατών μελών στον τομέα αυτόν εξακολουθούν να διαφέρουν μεταξύ τους. Γι' αυτό η Επιτροπή προτείνει ένα σύνολο μέτρων που θα εξασφαλίζει στα θύματα το ίδιο επίπεδο προστασίας, βοήθειας και πρόσβασης στη δικαιοσύνη σε όλες τις χώρες της ΕΕ.

Τα μέτρα αυτά σκοπό έχουν:

την κατάλληλη εκπαίδευση των αστυνομικών και των επαγγελματιών του κλάδου της δικαιοσύνης, ώστε να αντιμετωπίζουν τα θύματα και τους συγγενείς τους μεσεβασμό και να τους ενημερώνουν σωστά για τα δικαιώματα που έχουν,

την παροχή ειδικής προστασίας στα πιο ευαίσθητα θύματα, όπως παιδιά, άτομα με αναπηρίες ή θύματα βιασμού. Θα μπορούν, για παράδειγμα, να καταθέτουν μέσω εικονοδιάσκεψης, ώστε να μην βρεθούν πρόσωπο με πρόσωπο με τον δράστη,

την παροχή ψυχολογικής και πρακτικής βοήθειας στα θύματα. Έτσι, θα μπορεί μια οικογένεια που έπεσε θύμα διάρρηξης να βοηθηθεί για να βρει κλειδαρά·

την ενημέρωση των θυμάτων σε γλώσσα που κατανοούν. Αν κριθεί απαραίτητο, μπορεί να τους χορηγηθεί νομική και οικονομική βοήθεια για την κάλυψη των εξόδων ταξιδίου τους, ώστε να μπορούν να παραστούν στη δίκη.

Η Επιτροπή προτείνει επίσης την αμοιβαία αναγνώριση των μέτρων προστασίας . Τα θύματα συζυγικής βίας, για παράδειγμα, θα έχουν τη σιγουριά ότι η απόφαση απομάκρυνσης του δράστη θα εξακολουθήσει να ισχύει και σε άλλη χώρα της ΕΕ στην οποία ενδεχομένως πηγαίνουν.

Τέλος, οι κανόνες της ΕΕ όσον αφορά την αποζημίωση, κυρίως σε περίπτωση τροχαίου ατυχήματος, θα γίνουν αυστηρότεροι στα επόμενα χρόνια.

Περισσότερα για την προστασία των θυμάτων στην ΕΕ

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΣΤΗΝ Ε.Ε. ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ

05/04/2010
Νομικοί προσφεύγουν στην ΕΕ για το νομοσχέδιο περί ιθαγένειας (Δείτε ολόκληρο το κείμενο καταγγελίας)

Αναφορικά με το νομοσχέδιο περί ιθαγένειας διατυπώθηκε επιφύλαξη, από πολλούς νομικούς ότι απάδει προς το Σύνταγμά μας (λ.χ. Δ. Τσάτσος, Β. Κόκκινος, Καμίνης, Δικαίος κλπ). Ταυτόχρονα υποσκάπτει την ύπαρξη και την οντότητα της χώρας μας, δεδομένου ότι σε 20 χρόνια θα έχουμε μετανάστες όσους όλος ο πληθυσμός μας σήμερα!

Το κείμενο της Καταγγελίας έχει συνταχθεί από εγκρίτους νομικούς εντός και εκτός Ελλάδος και είναι τεκμηριωμένο επί της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας και πρακτικής.



Ψηφίσθηκε την 18-3-2010 από την Ελληνική Βουλή το σχέδιο νόμου με θέμα:
«Σύγχρονες διατάξεις για την Ελληνική Ιθαγένεια και την πολιτική συμμετοχή ομογενών και νομίμως διαμενόντων μεταναστών και άλλες ρυθμίσεις».

Το κείμενο καταγγελίας

ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Προς την κα Επίτρoπo Εσωτερικών Υποθέσεων
European Commission
Commissioner responsible for Home Affairs

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Για παραβιάσεις του Κοινοτικού Δικαίου από την Ελληνική Κυβέρνηση σχετικά με τη μεταναστευτική πολιτική.

Αξιότιμη κα Επίτροπε Cecilia Malmström,

Την 16.3.2010 ψηφίστηκε από το Ελληνικό Κοινοβούλιο ως νόμος του Κράτους το νομοσχέδιο με τον τίτλο «Σύγχρονες διατάξεις για την Ελληνική Ιθαγένεια και την πολιτική συμμετοχή ομογενών και νομίμως διαμενόντων μεταναστών και άλλες ρυθμίσεις»[1]

Όπως επισημάνθηκε από τη συντριπτική πλειοψηφία των, πλέον των 3.500, πολιτών που συμμετείχαν στη δημόσια διαβούλευση του Υπουργείου Εσωτερικών της Ελλάδος [2] ο νόμος αυτός θίγει τα ατομικά και τα πολιτικά δικαιώματά ων πολιτών, ενώ ταυτόχρονα παραβιάζει Κοινοτικούς κανόνες δικαίου.

Μεταξύ άλλων ο νόμος αυτός θεσπίζει τις πιο ελαστικές προϋποθέσεις από οποιαδήποτε άλλη χώρα της Ευρώπης για την κτήσης ιθαγένειας. Ενδεικτικά πολιτογραφούνται:

Οι έχοντες 7ετή νόμιμη παραμονή, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται και οι κάτοχοι αδείας «επί μακρόν διαμένοντος».

Τα τέκνα αλλοδαπών αποκτούν από τη γέννησή τους την Ελληνική Ιθαγένεια εφ΄ όσον γεννιούνται (και συνεχίζουν να ζουν) στην Ελλάδα, από γονείς που διαμένουν και οι δυο επί πέντε συνεχή έτη μόνιμα και νόμιμα στην Ελλάδα.

Τα τέκνα αλλοδαπών με την παρακολούθηση έξι τουλάχιστον τάξεων σχολείου στην Ελλάδα και εφ΄ όσον κατοικούν μόνιμα και νόμιμα στη Χώρα. Το δικαίωμα απόκτησης ιθαγένειας μπορούν να το ζητήσουν μέσα σε τρία έτη από τη συμπλήρωση του χρόνου αυτού.

Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα προβλέψεις [3] πρόκειται να γίνουν άμεσα Έλληνες, και κατά συνέπεια Ευρωπαίοι πολίτες, περί το 1.000.000 μετανάστες, ενώ σε 20 χρόνια εκτιμάται, ότι με παρόμοιους ρυθμούς οι νομιμοποιημένοι από αυτούς θα φθάσουν συνολικά τα 9.000.000 άτομα (περίπου όσος και ο πληθυσμός της Ελλάδας σήμερα).

Με την παρούσα Καταγγελία μας προσφεύγουμε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και κάνουμε έκκληση να προβείτε σε όλες τις θεσμοθετημένες ενέργειές εκ μέρους σας, για να προστατεύσετε τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματά μας ως Ευρωπαίων πολιτών, από την αυθαίρετη αυτή νομοθετική πρωτοβουλία της Ελληνικής Κυβέρνησης, η οποία παραβιάζει τους Κοινοτικούς κανόνες δικαίου, όπως τεκμηριώνεται ακολούθως:

1. Παραβιάζει τους περιορισμούς και τις προϋποθέσεις του Κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 343/2003 του Συμβουλίου της 18ης Φεβρουαρίου 2003 και το Ευρωπαϊκό Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο της 16ης Οκτωβρίου 2008. Το Σύμφωνο αυτό προβλέπει:

«Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει τους πόρους ώστε να υποδεχθεί αξιοπρεπώς όλους τους μετανάστες… Η κακή διαχείριση της μετανάστευσης μπορεί να αναστατώσει την κοινωνική συνοχή των χωρών προορισμού [των μεταναστών]» (σελ. 3).

Η μεταναστευτική πολιτική θα πρέπει να λαμβάνει υπ’ όψιν της «την χωρητικότητα υποδοχής της Ευρώπης από πλευράς της αγοράς εργασίας της, της κατοικίας, και των υπηρεσιών υγείας, εκπαίδευσης και κοινωνικών υπηρεσιών… καθίσταται απαραίτητο, να προσδιορίζει τον αριθμό τους… οι εκ των υστέρων νομιμοποιήσεις δεν θα πρέπει να είναι γενικευμένες…».

Αντιθέτως, και κατά παραβίαση των ανωτέρω, με τη νέα ελληνική νομοθεσία:

i. Δεν ορίζεται στον νέο νόμο μέγιστο όριο πληθυσμού αλλοδαπών, ούτε και προσδιορίζεται ποσοστό τους επί του υπάρχοντος πληθυσμού της Ελλάδας.

ii. Ανοίγεται πλέον «παράθυρο» αυτόματης και μαζικής ιθαγενοποίησης όλων σχεδόν των αλλοδαπών που γεννήθηκαν στην Ελλάδα μετά το 1989 (σημερινής δηλαδή ηλικίας από 0 μέχρι 21 ετών) ακόμη και από παράνομους μετανάστες [4].

iii. Εκθέτει σε κίνδυνο τον Ευρωπαϊκό γεωγραφικό χώρο και θίγει την ασφάλεια της ΕΕ, αφού μετά την απόκτηση της Ελληνικής ιθαγένειας οι μετανάστες αυτοί θα κυκλοφορούν και εγκαθίστανται σε όλη την ΕΕ.

iv. Ο νόμος αυτός καθιστά την Ελλάδα, δεδομένης και της ευαίσθητης γεωπολιτικής της θέσης στην Μεσόγειο, πόλο έλξης νέων λαθρομεταναστών, οι οποίοι θα επιλέγουν την ελληνική ιθαγένεια ως την ευκολότερη πύλη εισόδου στην ΕΕ για να προσπορίζονται τα οφέλη που απορρέουν από την εν λόγω νομική ιδιότητα.

v. Κατά συνέπεια θέτει σε κίνδυνο τις στρατηγικές πολιτικές και επιδιώξεις της Ε.Ε. που αποτελούν μείζονα στόχο για όλα τα για όλα τα Ευρωπαϊκά Κράτη.

2. Παραβιάζει το άρθρο 77 και το Πρωτόκολλο αριθ. 23 της Ενοποιημένης απόδοσης της Συνθήκης [5] για την λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2008/C115/01 Εφημ. ΕΕ), καθώς και τις οδηγίες 2009/50, 2008/115, 2005/71, 2004/81 και 2002/82, διότι:

i. Εντάσσει αυθαίρετα ως πολίτες στον Ευρωπαϊκό χώρο όλους τούς πρώην και νυν λαθρομετανάστες των οποίων απλά μέχρι τώρα είχε νομιμοποιηθεί μονάχα η παραμονή, χωρίς οποιοδήποτε πρόσθετο δικαίωμα σχετικό με ιθαγένεια, με νόμους του εθνικού δικαίου της Ελλάδος κατά τα έτη 1997, 2001, 2005 και 2007. Επομένως αλλοιώνει ριζικά την μεταναστευτική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

ii. Σε ακολουθία με τον άνω λόγο ο ψηφισθείς νόμος αλλοιώνει το Εκλογικό σώμα των Ελλήνων και των Ευρωπαίων ψηφοφόρων. Θα μπορούν πλέον ως «Έλληνες υπήκοοι», οι πρώην υπήκοοι κρατών που δεν έχουν αποδεδειγμένη σχέση με τον «Ευρωπαϊκό χώρο» που ορίζεται στο Προοίμιο της άνω Συνθήκης, να αναδεικνύονται ακόμα και Ευρωβουλευτές.

iii. Συνεπώς παραβιάζει και την ακεραιότητα του ευρωπαϊκού «χώρου» και κατά την έννοια των άρθρων 3 και 67 της άνω Συνθήκης.

3. Παραβιάζει τα άρθρα 67 παρ. 3 και 145 έως 151 της άνω Συνθήκης (2008/C115/01 Εφημ. ΕΕ) και το σκεπτικό της απόφασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου A6-0026/2009 και P6_TA(2009)0069 της 04.02.2009, για «επιβολή κυρώσεων στους εργοδότες που απασχολούν παράνομα διαμένοντες υπηκόους τρίτων χωρών», διότι τίθεται σε άμεσο κίνδυνο:

i. Η προστασία της Ευρωπαϊκής και Εθνικής ασφάλειας:

Στην Ελλάδα αποδείχθηκαν εξαιρετικά αυξημένα τα ποσοστά εγκληματικότητας αλλοδαπών σε σχέση με τον αριθμό των εγκαταβιούντων (Στατιστικά 2009 Υπουργείου Δικαιοσύνης) [6]. Επίσης δεν έχει εξασφαλισθεί ο έλεγχος της εισροής μεταναστών, ώστε να αποκλειστούν όσοι τυχόν σχετίζονται με τη διεθνή τρομοκρατία.

i. Η πολιτική για την προστασία κατά της ανεργίας:

Δεν έχουν μελετηθεί από την Ελληνική Κυβέρνηση οι συνέπειες των ανωτέρω ρυθμίσεων απόδοσης ιθαγένειας για την Ευρωπαϊκή αγορά εργασίας και για τα ασφαλιστικά συστήματα, καθώς, μετά τις μαζικές εθνικοποιήσεις σε ένα Κράτος-μέλος, βρίσκονται σε άμεσο κίνδυνο περί τις 204.000 θέσεις εργασίας [7].

Οι συνέπειες πλήττουν όχι μόνο τους Έλληνες αλλά και τους υπόλοιπους Ευρωπαίους εργαζομένους καθώς μαίνεται η μεγάλη οικονομική κρίση, και το πρόβλημα από την ελληνική αγορά εργασίας προεκτείνεται σε εκείνη των άλλων κρατών μελών.

ΕΠΕΙΔΗ επικαλούμαστε εκτός των άλλων και την Αρχή της Επικουρικότητας, με την οποία ζητώ να συνδράμετε και προστατεύσετε τα δικαιώματά μας από την άνω νομοθετική αυθαιρεσία της Ελληνικής Κυβέρνησης.

ΕΠΕΙΔΗ τα ανωτέρω θιγόμενα ζητήματα εξωτερικών συνόρων και ασφάλειας αποτελούν τομέα πολιτικής, που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μπορεί να παρέμβει στην πολιτική και την νομοθεσία του Κράτους – μέλους, διότι το μέλος της έχει εκχωρήσει αυτήν την εξουσία βάσει του Πρωτοκόλλου 2 της άνω Συνθήκης ΕΕ.

ΕΠΕΙΔΗ η παρούσα Καταγγελία μας είναι νόμιμη και στηρίζεται σε αληθινά στοιχεία. Γι΄ αυτό έχει κάθε νόμιμο λόγο να γίνει δεκτή.

Στα πλαίσια αυτά, παρακαλούμε

να προβείτε σε όλες τις νόμιμες ενέργειες για τη διερεύνηση της συμβατότητας με το Ευρωπαϊκό δίκαιο του νόμου: «Σύγχρονες διατάξεις για την Ελληνική Ιθαγένεια και την πολιτική συμμετοχή ομογενών και νομίμως διαμενόντων μεταναστών και άλλες ρυθμίσεις» που ψηφίσθηκε την 16.3.2010 από το Ελληνικό Κοινοβούλιο.

Με εκτίμηση



ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ
[1] www.parliament.gr

[2] www.opengov.gr

[3] www.adesmeytos.gr με στοιχεία του Υπουργείου Εσωτερικών Ελλάδας

[4] Ο «μηχανισμός» είναι ο εξής: Τώρα που δεν έχει παρέλθει –σύμφωνα με τον νόμο– τριετία από την ενηλικίωσή τους, εγγράφονται στα δημοτολόγια με απλή αίτησή τους με μόνη προϋπόθεση την πενταετή νόμιμη διαμονή που απέκτησε εκ των υστέρων ο ένας από τους γονείς τους με κάποια από τις μαζικές διαδικασίες νομιμοποίησης της ελληνικής νομοθεσίας των ετών 1997, 2001, 2005 και 2007.

[5] Άρθ. 77 παρ. 1 «να εξασφαλίζεται ο έλεγχος των προσώπων και η αποτελεσματική εποπτεία της διέλευσης των εξωτερικών συνόρων» και να διαμορφώνεται (παρ. 2 α) κοινή πολιτική θεωρήσεων και άλλων τίτλων διαμονής βραχείας διάρκειας, β) τους ελέγχους στους οποίους υποβάλλονται τα πρόσωπα που διέρχονται τα εξωτερικά σύνορα, γ) τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες οι υπήκοοι τρίτων χωρών μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα για σύντομο χρονικό διάστημα στην Ένωση, δ) οποιοδήποτε μέτρο που είναι αναγκαίο για την προοδευτική δημιουργία ενός ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης των εξωτερικών συνόρων,

[6] Στατιστικά στοιχεία εγκληματικότητας 2009 Υπουργείου Δικαιοσύνης Ελλάδος, που ανακοινώθηκαν την 31.1.10

[7] Έρευνα Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης Εφημερίδα: Τα ΝΕΑ 1.3.2010